راهکارهایی برای غلبه بر اهمال کاری

غلبه بر اهمال کاری

به اشتراک گذاشتن این مقاله

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

همه افراد به نوعی با اهمال کاری درگیرند؛ اما چرا گرفتار اهمال کاری می شویم؟ تنبلی، تنها عامل این موضوع نیست، زیرا افراد باهوشی که کارها را به تعویق می اندازند، ممکن است در ساعات پایانی باقی مانده به موعد تحویل کار، از سخت کوش ترین کارمندان باشند. بنابراین، چه چیزی می تواند فرایندی را که برای همه افراد درگیر، بسیار ناخوشایند و دردسرساز است، توضیح دهد؟

در حقیقت، به تعویق انداختن کارها، یک رفتار پیچیده با علل احتمالی متعددی است که شامل تنبلی، استرس بیرونی، فشار زیاد، نداشتن انگیزه یا نظم، ضعف در تکنیک های مدیریت زمان، نداشتن مهارت کافی و کمال گرایی می باشد اما محدود به این عوامل نمی گردد.

اهمال کاری، یک عادت ناسالم است و مانند هر عادت بد دیگری، می توان با استمرار و فشار درست، بر آن غلبه کرد. خوشبختانه، در رابطه با کسب و کار، اعمال فشار به صورت سازمانی به سادگی امکان پذیر است.

اهمال کاری چیست؟

یکی از مشکلات محیط کار، اهمال کاری کارمندان است. بسیاری از مدیران سازمان ها می خواهند بدانند که دلیل اهمال کاری چیست؟ تعلل (اهمال کاری) را می توان به صورت به تعویق انداختن بیهوده اقدامات یا تصمیمات تعریف کرد. این امر، افراد را از رسیدن به آنچه که برای انجام آن برنامه ریزی کرده اند، باز می دارد.

تعلل، فراری دائمی از وظایفی است، که باید در یک بازه زمانی خاص انجام شوند. این امر، اغلب منجر به ایجاد احساس عدم کفایت، گناه و کاهش اعتماد به نفس، در ذهن افرادی می شود که کارها را به تعویق می اندازند. در درجه اول دو نوع اهمال کاری وجود دارد:

اهمال کاری چیست

راهکارهایی برای غلبه بر اهمال کاری در سطح شخصی

هیچ کس نمی خواهد کاری را به تعویق بیندازد، بنابراین بهتر است مشکل اصلی را به طور مستقیم حل کنید. استراتژی های زیاد و موثری برای غلبه بر اهمال کاری وجود دارند و بهتر است تا حد امکان، از این راهکار ها کمک بگیرید.

تکنیک های مدیریت زمان، می تواند در تغییر نحوه کار افراد موثر باشد، اما متاسفانه، در اغلب اوقات، نمی توان کارکنان را مجبور به استفاده از این تکنیک ها نمود. در ادامه به بررسی نکات مهمی که باید در محل کار به آن توجه کنید، می پردازیم:

با کاری که تاکنون به تعویق انداخته اید، شروع کنید.

۳۰ دقیقه اول از فعالیت حرفه ای خود را به انجام کاری که تاکنون به تعویق انداخته اید، بپردازید و اجازه ندهید که هیچ چیز، حتی سایر مشغله های کاریتان، حواس شما را پرت نماید، یا در انجام آن وقفه بیندازد. اگر بتوانید قبل از انجام کارهای جزئی، مانند خواندن ایمیل ها، این کار را انجام دهید، احتمالاً ادامه راه برایتان بسیار آسان تر خواهد بود و در سرازیری می افتید.

وظایف بزرگ را به وظایف کوچکتر تقسیم کنید.

فرآیند شروع کار را به فعالیت های کوچکتر و مجزایی تقسیم نمایید. به جای تعیین اهداف مبهم، که به راحتی می توان آن ها را نادیده گرفت، برای انجام کارهای مهم خود، به گونه ای برنامه ریزی کنید که نتوان ساعت انجام آن را جا به جا نمود، درست مانند وقتی که با یک شخص دیگر قرار ملاقات دارید.

وظایف بزرگ را به وظایف کوچکتر تقسیم کنید

خودآگاهی بیشتری داشته باشید.

سعی کنید علت به تعویق انداختن کارهایتان را بشناسید، که می تواند شامل دشواری در شروع کار و یا مشکل در تمرکز روی یک کار باشد. در هر صورت، در یک الگوی عقلانی آشنا قرار می گیرید که با استرس ناشی از شروع کار، آغاز شده و با تسکین موقت آن استرس، پایان می یابد.

این امر، سبب تقویت رفتار تعلل و به تعویق انداختن کارها می گردد. هنگامی که کاری را، همانطور که هست، می پذیرید، میل به “استراحت سریع” نیز از بین می رود.

عواملی که حواستان را پرت می کنند را حذف کنید.

 اراده، یک منبع محدود است و می تواند مانند هر نوع دیگری از انرژی، کاهش یابد. مقاومت در برابر وسوسه، که می تواند عاملی برای به تعویق انداختن کارها در آخر روز باشد، مستلزم تلاش است. با حذف هر چیزی که می تواند شما را وسوسه کند، محدود کردن دسترسی خود به وب سایت های مشکل ساز، و اعمال سایر محدودیت ها بر فعالیت خود، می توانید برای حل این مشکل تلاش نمایید.

اداره نیز ممکن است بتواند در برخی موارد به شما کمک کند. می توانید از مواردی که سبب پرت شدن حواس می شوند، به عنوان پاداش، در خارج از محل کار و در زمان استراحت، بهره ببرید.

عواملی که حواستان را پرت می کنند

وجود نقص را بپذیرید.

تمایلات کمال گرایانه را کنار بگذارید زیرا این تفکرات، کار را بیش از حد نیاز دشوار می کنند. اگر شروع یک پروژه، برایتان شدیدا اضطراب آور است، هر طور شده آن را آغاز نمایید و ابتدا هرچه را که در این مورد به ذهنتان خطور می کند، بنویسید. می توانید به این کار، به عنوان یک پیش نویس نگاه کنید که نیاز به تکمیل شدن و اصلاح دارد. شما بیش از آنچه فکر می کنید، انرژی دارید.

طرز فکر خود را در مورد انجام کار، تغییر دهید.

اگر استفاده از روش فعلی، اثرگذاری لازم را برایتان ندارد، شاید وقت آن رسیده است که چیز دیگری را امتحان کنید. روند فکری و روش های سازماندهی خود را تغییر دهید. اولویت بندی فعالیت ها را به کمک سیستم بیاموزید و تا زمان یافتن روش مناسب، ریسک نمایید.

مقالات مرتبط

چند ایده برای کارافرینی در خانه
کسب و کار

چند ایده برای کارافرینی در خانه

کارآفرینی؛ بیشتر از اینکه یک ریسک باشد، می‌تواند به یکی از بهترین فرصت‌ها برای پیشرفت شغلی و افزایش رفاه شما و خانواده‌تان تبدیل شود. البته

مقالات مرتبط

افزودن دیدگاه

زنبیل خرید