هیچ محصولی در سبد خرید نیست.
۰۲۱-۲۲۹۱۶۲۶۱
تلفن پشتیبانی وفروش
حداقل دستمزد روزانه کارگران و کارمندان مشمول قانون کار در سال ۱۴۰۵، طبق مصوبه جلسه شماره ۳۴۱ مورخ ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ شورای عالی کار، برابر با ۵,۵۴۱,۸۵۰ ریال و حداقل حقوق پایه ماهانه آن ۱۶۶,۲۵۵,۵۰۰ ریال تعیین شده است؛ رقمی که نسبت به سال ۱۴۰۴ حدود ۶۰ درصد افزایش نشان میدهد. علاوه بر حقوق پایه، مزایای قانونی دیگری از جمله حق مسکن (۳۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال در ماه)، بن نقدی (۲۲,۰۰۰,۰۰۰ ریال)، حق تأهل (۵,۰۰۰,۰۰۰ ریال) و حق اولاد (۱۶,۶۲۵,۵۵۰ ریال برای هر فرزند) نیز به این مبلغ افزوده میشود. در این مقاله، علاوه بر جدول کامل ارقام رسمی سال ۱۴۰۵، نحوه دقیق محاسبه حقوق ماهانه، اضافهکاری، جمعهکاری، تعطیلکاری، شبکاری، نوبتکاری، حق مأموریت و سنوات را بههمراه مثالهای عددی کامل بررسی میکنیم تا بتوانید فیش حقوقی خود یا کارکنانتان را با اطمینان کامل محاسبه و بررسی کنید.
بر اساس مصوبه جلسه شماره ۳۴۱ مورخ ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ شورای عالی کار، ارقام رسمی و نهایی حقوق و دستمزد در سال ۱۴۰۵ به شرح زیر است:
طبق ماده ۳۷ قانون کار، مبنای محاسبه مزد، ماه ۳۰ روزه است. به همین دلیل حقوق و مزایا همیشه بر اساس ۳۰ روز محاسبه میشود، حتی اگر ماه ۳۱ یا ۲۹ روز داشته باشد.
در ماههای ۳۱ روزه، حقوق ماهانه بر ۳۰ تقسیم و در ۳۱ ضرب میشود. در ماههای ۲۹ روزه نیز همین مبلغ بر ۳۰ تقسیم و در ۲۹ ضرب میگردد. بنابراین مبنای محاسبه همیشه ۳۰ روز است، اما پرداخت متناسب با تعداد واقعی روزهای همان ماه انجام میشود.
از نظر ساعات کار نیز طبق قانون، میزان کار موظفی ۴۴ ساعت در هفته است و روز جمعه بهعنوان روز استراحت با حقوق در نظر گرفته میشود. اگر ۴۴ ساعت کار هفتگی را بر ۶ روز کاری تقسیم کنیم، عدد ۷.۳۳ ساعت در روز به دست میآید (معادل ۷ ساعت و ۲۰ دقیقه). در نتیجه، ساعات کار موظفی در یک ماه ۳۰ روزه برابر است با ۷.۳۳ × ۳۰ = ۲۲۰ ساعت.
فرض کنید یک کارگر متأهل با یک فرزند و بدون سابقه سنوات، با حداقل دستمزد مشغول به کار است:
جمع مزایا = ۳۰,۰۰۰,۰۰۰ + ۲۲,۰۰۰,۰۰۰ + ۵,۰۰۰,۰۰۰ + ۱۶,۶۲۵,۵۵۰ = ۷۳,۶۲۵,۵۵۰ ریال
حقوق ناخالص ماهانه = ۱۶۶,۲۵۵,۵۰۰ + ۷۳,۶۲۵,۵۵۰ = ۲۳۹,۸۸۱,۰۵۰ ریال
برای تعیین مبلغ هر ساعت اضافهکاری، مزد ثابت ماهانه (شامل حقوق پایه، پایه سنوات، حق مسئولیت و سایر مزایای ثابت) محاسبه میشود. این مبلغ بر ۳۰ تقسیم میشود تا مزد روزانه مشخص گردد و سپس با تقسیم بر ۷.۳۳، مزد ساعتی عادی به دست میآید. در نهایت، مزد ساعتی در ضریب ۱.۴ ضرب میشود تا نرخ هر ساعت اضافهکاری تعیین شود.
برای مثال، اگر مزد ثابت ماهانه یک کارمند ۲۷۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال باشد:
اگر کارمند در یک ماه ۱۲ ساعت اضافهکاری داشته باشد، مبلغ اضافهکاری ماه = ۱,۷۱۸,۰۰۰ × ۱۲ = ۲۰,۶۱۶,۰۰۰ ریال.
طبق ماده ۶۲ قانون کار، روز جمعه بهعنوان روز تعطیل هفتگی با حقوق محسوب میشود. اگر فردی در روز جمعه یا سایر روزهای تعطیل رسمی به هر دلیل کار کند، باید حقوق بیشتری دریافت کند. مطابق قانون، به ازای هر ساعت کار در تعطیل، ۸۰٪ اضافه بر مزد عادی پرداخت میشود.
فرمول: مزد هر ساعت تعطیلکاری = مزد هر ساعت عادی × ۱.۸ ، سپس مبلغ کل تعطیلکاری = مزد هر ساعت تعطیلکاری × تعداد ساعات کار در روز تعطیل.
مثال بهروزشده: با نرخ رسمی مزد ساعت عادی ۷۵۶,۰۵۰ ریال (بدون سابقه)، اگر کارگر در یک روز جمعه ۷ ساعت کار کند:
طبق ماده ۶۲ قانون کار، روز جمعه بهعنوان تعطیل هفتگی کارگران شناخته شده است. اگر کارگری مجبور باشد در روز جمعه کار کند، باید فوقالعاده جمعهکاری برای ساعات کار او پرداخت شود. این فوقالعاده برابر با ۴۰٪ مزد هر ساعت عادی است.
جمعهکاری ۴۰٪ با اضافهکاری ۴۰٪ متفاوت است. برای مثال اگر کارگری در یک روز جمعه کار کند و در یک روز تعطیل رسمی وسط هفته نیز کار کند، نحوه محاسبه به این شکل است: برای روز جمعه، هم اضافهکاری (۱۴۰٪) و هم جمعهکاری (۱۸۰٪) محاسبه میشود؛ اما برای روز تعطیل رسمی وسط هفته، فقط اضافهکاری ۱۴۰٪ به او تعلق میگیرد و جمعهکاری شامل آن نمیشود.
طبق ماده ۵۸ قانون کار، هر ساعت کار در شب (معمولاً از ساعت ۲۲ تا ۶ بامداد) برای افراد غیرنوبتی، ۳۵٪ اضافه بر مزد هر ساعت عادی پرداخت میشود. اگر کارگر نوبتی باشد، شبکاری به او تعلق نمیگیرد و حقوق نوبتکاری پرداخت میشود.
فرمول: مزد هر ساعت شبکاری = مزد هر ساعت عادی × ۱.۳۵
مثال بهروزشده: با نرخ رسمی ۷۵۶,۰۵۰ ریال و ۵ ساعت شبکاری در ماه:
طبق ماده ۵۵ قانون کار، نوبتکاری به مشاغلی گفته میشود که زمان حضور کارگر ثابت نیست و ساعات کار در طول ماه تغییر میکند. بسته به ترکیب شیفتها، درصد اضافه متفاوت است:
مثال بهروزشده: اگر کارگری ۳ روز شیفت صبح و شب داشته باشد و مزد ثابت ماهانه او برابر حداقل دستمزد رسمی ۱۶۶,۲۵۵,۵۰۰ ریال باشد:
مزد نوبتکاری = ۳ × ۲۲.۵٪ × ۱۶۶,۲۵۵,۵۰۰ ÷ ۳۰ ≈ ۳,۷۴۰,۷۴۹ ریال
طبق ماده ۴۶ قانون کار، کارگرانی که به موجب قرارداد یا توافق با کارفرما به مأموریت خارج از محل خدمت خود اعزام میشوند، مستحق دریافت فوقالعاده مأموریت هستند.
فرمول: حق مأموریت = مدت روز مأموریت × مزد ثابت روزانه
مثال بهروزشده: فرض کنید حقوق ثابت ماهانه یک کارگر برابر حداقل رسمی ۱۶۶,۲۵۵,۵۰۰ ریال باشد و فرد به مأموریت ۳ روزه اعزام شود:
طبق ماده ۲۴ قانون کار، وقتی قرارداد کار یک فرد به پایان میرسد، کارفرما موظف است به هر فردی که حداقل یک سال سابقه کار دارد، برای هر سال سابقه کار مبلغی معادل یک ماه آخرین حقوق بهعنوان مزایای پایان کار یا سنوات پرداخت کند.
فرمول: سنوات = (تعداد روزهای کارکرد × مزد ماهانه) ÷ ۳۶۵
مثال عددی: فرض کنید کارمندی با حقوق ماهانه ۲۴۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال، ۲۵۰ روز در سال کار کرده است:
سنوات = (۲۵۰ ÷ ۳۶۵) × ۲۴۰,۰۰۰,۰۰۰ ≈ ۱۶۴,۳۸۳,۵۶۲ ریال
در جدول زیر، مهمترین اقلام حقوقی سال ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ در کنار هم مقایسه شدهاند:
منبع: مصوبه جلسه شماره ۳۴۱ مورخ ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ شورای عالی کار | سامانه حضور و غیاب دینگ
منبع: مصوبه جلسه شماره ۳۴۱ مورخ ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ شورای عالی کار | سامانه حضور و غیاب دینگ
محاسبه دقیق حقوق و دستمزد یکی از مهمترین وظایف هر سیستم مالی و منابع انسانی است و رعایت مقررات قانونی در این زمینه الزامی است. با توجه به دادههای رسمی و نهایی برای سال ۱۴۰۵:
توصیه میشود همیشه به جدیدترین بخشنامهها و آییننامهها مراجعه کنید، زیرا ممکن است جزئیات تغییر کند. همچنین، اگر محاسبات برای شما پیچیده است یا در صحت آن شک دارید، از مشاور حقوقی یا حسابدار کمک بگیرید تا مطمئن شوید حقوق کارمندانتان دقیق و قانونی پرداخت میشود.
طبق مصوبه شورای عالی کار، حداقل دستمزد روزانه در سال ۱۴۰۵ برابر با ۵,۵۴۱,۸۵۰ ریال و حداقل حقوق پایه ماهانه (بر مبنای ۳۰ روز) برابر با ۱۶۶,۲۵۵,۵۰۰ ریال است. این رقم صرفاً حقوق پایه است و با افزودن مزایایی مانند حق مسکن، بن، حق اولاد و حق تأهل، حقوق نهایی دریافتی معمولاً بیشتر از این مبلغ خواهد بود.
حق مسکن ماهانه در سال ۱۴۰۵ از ۹,۰۰۰,۰۰۰ ریال در سال ۱۴۰۴ به ۳۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال افزایش یافته که رشدی بیش از سهبرابری را نشان میدهد. در مقابل، بن نقدی (کمکهزینه اقلام مصرفی) بدون تغییر و همچنان ۲۲,۰۰۰,۰۰۰ ریال در ماه باقی مانده است.
ضرایب قانونی این فوقالعادهها نسبت به سالهای قبل تغییری نکردهاند: اضافهکاری با ضریب ۱.۴ (۴۰٪ اضافه)، شبکاری با ضریب ۱.۳۵ (۳۵٪ اضافه)، جمعهکاری با ۴۰٪ اضافه بر مزد عادی، و تعطیلکاری با ضریب ۱.۸ محاسبه میشود. آنچه در سال ۱۴۰۵ تغییر کرده، فقط مبلغ پایهای است که این ضرایب بر اساس آن اعمال میشوند؛ یعنی نرخ ساعتی مبنا که از ۷۵۶,۰۵۰ ریال به دست میآید.
بله، در صورتی که کارگری در روز جمعه کار کند و ساعات کاری هفتگی او نیز از ۴۴ ساعت تجاوز کرده باشد، هم فوقالعاده جمعهکاری (۴۰٪) و هم فوقالعاده اضافهکاری (۴۰٪) بهطور همزمان به او تعلق میگیرد؛ یعنی در مجموع تا ۱۸۰٪ مزد عادی برای ساعات کار آن روز پرداخت میشود. این موضوع با تعطیلکاری در روزهای تعطیل رسمی غیر از جمعه متفاوت است که فقط مشمول فوقالعاده اضافهکاری (۱۴۰٪) میشود.
طبق ماده ۳۷ قانون کار، مبنای محاسبه مزد همیشه ماه ۳۰ روزه است. برای پرداخت در ماههای ۳۱ روزه، حقوق روزانه محاسبهشده بر مبنای ۳۰ روز، در عدد ۳۱ ضرب میشود؛ و برای ماههای ۲۹ روزه (مانند اسفند در سالهای عادی)، همان مبلغ روزانه در عدد ۲۹ ضرب میشود. به این ترتیب، حقوق پرداختی همیشه متناسب با تعداد واقعی روزهای همان ماه تعدیل میشود.
اگر به دنبال یک راهکار کامل برای مدیریت تردد پرسنل هستید، دینگ با ارائه سیستم یکپارچه شامل دستگاه حضور و غیاب، نرمافزار ابری و گزارشهای مدیریتی در کنار شماست.
در دینگ میتوانید متناسب با نیاز سازمان خود از انواع دستگاه اثر انگشت، دستگاه بیومتریک، دستگاه تشخیص چهره و دستگاه کارتی استفاده کنید و تمامی اطلاعات را بهصورت آنلاین در پنل مدیریتی مشاهده نمایید.
همچنین اگر کسبوکار شما دارای نیروهای دورکار یا ماموریتی است، سرویس ثبت با موقعیت مکانی دینگ این امکان را فراهم میکند تا تردد پرسنل را بدون نیاز به دستگاه فیزیکی مدیریت کنید.
برای آشنایی بیشتر با قابلیتها و بررسی مشخصات کامل دستگاه حضور و غیاب دینگ میتوانید از صفحات مربوطه بازدید کنید یا با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید
[…] مبلغ به همراه سایر مزایا به فیش حقوق کارکنان اضافه […]