هیچ محصولی در سبد خرید نیست.
۰۲۱-۲۲۹۱۶۲۶۱
تلفن پشتیبانی وفروش
برای محاسبه اضافهکاری مهم است که نکات قانونی و جزئیات آن را بدانید. در این مطلب، شما را با مفهوم دقیق اضافهکاری و قوانینی که در این خصوص از سوی وزارت کار تصویب شده است، بر اساس مصوبات سال ۱۴۰۵ آشنا میکنیم.
تمامی کارگران در طول روز موظف هستند که مدت زمان مشخصی را مشغول به کار باشند. میزان زمانی که از سوی وزارت کار و با توجه به ماده ۵۱ قانون کار تعیین شده است، ۸ ساعت در طول شبانهروز و در یک هفته ۴۴ ساعت میباشد.
البته در این مورد نیز استثنا وجود دارد و کارگر و کارفرما میتوانند با توافقی که با یکدیگر میکنند، این مدت زمان را در طول روز افزایش یا کاهش دهند، ولی به طور کلی مدت زمان انجام کار در طول یک هفته نباید از ۴۴ ساعت بیشتر باشد.
همچنین برای مشاغل سخت و زیانآور، ساعات کار نباید از ۶ ساعت در روز و ۳۶ ساعت در هفته تجاوز کند.
در برخی از مواقع طبق توافقی که بین کارفرما و پرسنل صورت میگیرد، کارمند یا کارگر مدت زمان بیشتری را در روز به فعالیت مشغول میشود. این زمان اضافه که بیشتر از ساعات قانونی کار است را اضافهکاری میگویند.
برای انجام اضافهکاری، کارفرما موظف است که مبلغی را اضافه بر حقوق ثابت به پرسنل خود پرداخت کند. این میزان از مبلغ اضافه از سوی قانون کار تعیین و مشخص شده است.
بر اساس ماده ۵۹ قانون کار، دو شرط اساسی برای ارجاع کار اضافی وجود دارد:
الف) موافقت کارگر: کارفرما حق ندارد به صورت یکطرفه و اجباری، پرسنل را به اضافهکاری وادار کند. اضافهکاری کاملا با توافق طرفین (پرسنل و کارفرما) انجام میشود.
ب) پرداخت ۴۰٪ اضافه بر مزد: بابت هر ساعت اضافهکاری، باید ۴۰ درصد اضافه بر مزد هر ساعت کار عادی پرداخت شود.
نکته مهم: در شرایط اضطراری (طبق ماده ۶۰ قانون کار)، کارفرما با تشخیص خود میتواند کار اضافی ارجاع دهد، مشروط به اینکه اضافهکاری پرداخت شود.
برای محاسبه دقیق اضافهکاری، ابتدا باید مزد هر ساعت کار عادی را محاسبه و سپس ضریب قانونی را اعمال کرد.
بر اساس مصوبه شورای عالی کار در سال ۱۴۰۵:
برای محاسبه مزد هر ساعت کار عادی:
مزد هر ساعت کار عادی = مزد روزانه ÷ ۷.۳۳ (چون ۴۴ ساعت در ۶ روز = ۷.۳۳ ساعت در روز)
طبق ماده ۵۹ قانون کار، هر ساعت اضافهکاری باید با ۴۰ درصد افزایش نسبت به مزد هر ساعت کار عادی محاسبه شود.
مزد هر ساعت اضافهکاری = مزد هر ساعت کار عادی × ۱.۴
مثال: اگر مزد هر ساعت کار عادی ۷۵۶,۰۰۰ ریال باشد:
مزد هر ساعت اضافهکاری = ۷۵۶,۰۰۰ × ۱.۴ = حدود ۱,۰۵۸,۴۷۱ ریال
روز جمعه به عنوان تعطیل هفتگی با حقوق در نظر گرفته شده است. اگر فردی در روز جمعه مشغول به کار شود، محاسبه به این صورت است:
۱. پرداخت ۴۰٪ اضافه بر مزد هر ساعت (اضافهکاری عادی)
۲. به علاوه ۴۰٪ فوقالعاده جمعهکاری
پس ضریب کلی برای هر ساعت کار در روز جمعه معادل ۱.۸ (۴۰٪ + ۴۰٪) خواهد بود.
مثال: فرض کنید مزد هر ساعت کار عادی فردی ۷۵۶,۰۰۰ ریال باشد. این فرد در روز جمعه به مدت ۴ ساعت کار کرده است.
محاسبه:
مزد ۴ ساعت کار در روز جمعه = ۷۵۶,۰۰۰ × ۱.۸ × ۴ = ۵,۴۴۳,۲۰۰ ریال
تمام تعطیلات رسمی کشور که در تقویم ثبت شده است، برای پرسنل تعطیل میباشد. چنانچه کارفرمایی در این ایام از پرسنل خود بخواهد که سر کار حاضر شود. باید برای این روز کاری ۴۰٪ اضافه بر مزد هر ساعت کار عادی را به علاوه مزد عادی پرداخت کند. حال اگر کارگر در روز تعطیل رسمی، بیش از ساعات موظفی کار کند، علاوه بر ۴۰٪ تعطیلکاری، ۴۰٪ اضافهکاری هم به او تعلق میگیرد؛ یعنی ضریب کلی ۱.۸ خواهد بود.
مثال: فرض کنید مزد هر ساعت کار عادی فردی ۷۵۶,۰۰۰ ریال باشد. این فرد در روز تعطیل رسمی به مدت ۱۰ ساعت کار کرده است، در حالی که ساعات موظفی روزانه ۸ ساعت است:
محاسبه:
۷۵۶,۰۰۰ × ۱.۴ × ۸ = ۸,۴۶۷,۲۰۰ ریال
۷۵۶,۰۰۰ × ۱.۸ × ۲ = ۲,۷۲۱,۶۰۰ ریال
۸,۴۶۷,۲۰۰ + ۲,۷۲۱,۶۰۰ = ۱۱,۱۸۸,۸۰۰ ریال
طبق دستورالعمل شماره ۲۲ روابط کار، اگر مجموع ساعات کار پرسنل نوبتکار در ماه از ساعات تعیینشده قانونی (۴۴ ساعت در هفته / ۱۷۶ ساعت در ۴ هفته) بیشتر باشد، کار مازاد مشمول ماده ۵۹ قانون کار (اضافهکاری با ضریب ۱.۴) میشود.
مثال: فرض کنید مزد هر ساعت کار عادی فردی ۷۵۶,۰۰۰ ریال و مزد روزانه او ۵,۵۴۱,۸۵۰ ریال باشد. این فرد در یک ماه ۲۰ روز نوبتکاری صبح و عصر کار کرده و در مجموع ۲۰ ساعت بیش از ساعات موظفی کار کرده است:
۵,۵۴۱,۸۵۰ × ۱۰٪ × ۲۰ = ۱۱,۰۸۳,۷۰۰ ریال
۷۵۶,۰۰۰ × ۱.۴ × ۲۰ = ۲۱,۱۶۸,۰۰۰ ریال
۱۱,۰۸۳,۷۰۰ + ۲۱,۱۶۸,۰۰۰ = ۳۲,۲۵۱,۷۰۰ ریال
طبق ماده ۶۱ قانون کار، ارجاع کار اضافی به پرسنلی که کار شبانه یا کارهای خطرناک، سخت و زیانآور انجام میدهند، ممنوع است.
همچنین بر اساس ماده ۸۳ قانون کار، هر گونه دادن اضافه کاری به افراد زیر ۱۸ سال غیرمجاز است.
آگاهی از قوانین اضافهکاری برای هر پرسنل و کارفرمایی ضروری است. در سال ۱۴۰۵:
مدیریت دقیق ساعات کاری و محاسبه صحیح اضافهکاری نیاز به سیستمهای حضور و غیاب دقیق دارد. سامانه حضور و غیاب دینگ با ارائه گزارشهای دقیق از ساعات حضور، تأخیر، اضافهکاری و شبکاری، به کارفرمایان کمک میکند تا محاسبات حقوق و دستمزد را بهصورت دقیق و بدون خطا انجام دهند.
بله. بر اساس ماده ۵ قانون تأمین اجتماعی، اضافهکاری جزو دستمزد محسوب شده و مشمول کسر حق بیمه است. همچنین طبق قوانین مالیاتی، اضافهکاری جزو درآمد مشمول مالیات است، مگر اینکه مجموع درآمد فرد از سقف معافیت مالیاتی سال ۱۴۰۵ (۴۸۰ میلیون تومان) کمتر باشد.
برای کارگران ساعتی، مبنای محاسبه همان مزد هر ساعت کار عادی است که در قرارداد تعیین شده است. اضافهکاری با همان ضریب ۱.۴ محاسبه میشود. در مورد کارگران پروژهای، اگر مدت کار مشخص باشد، ساعات مازاد بر توافق، اضافهکاری محسوب میشود. اما اگر قرارداد به صورت کار معین (پروژهای با زمان مشخص) بسته شده باشد، اضافهکاری تابع همان قوانین است و کارفرما موظف به پرداخت ۴۰٪ اضافه بر مزد است.
بله، اما فقط در شرایط خاص مانند جلوگیری از حوادث قابلپیشبینی، ترمیم خسارت ناشی از حادثه، یا بازگشت فعالیت کارگاه پس از یک حادثه. در این موارد، کارفرما میتواند بدون رضایت پرسنل، تا حداکثر ۸ ساعت در روز اضافهکاری تعیین کند. اما کارفرما ظرف ۴۸ ساعت موظف است موضوع را به اداره کار اطلاع دهد. در صورت عدم تأیید اداره کار، کارفرما باید غرامت و خسارت وارده به پرسنل را پرداخت کند.
اگر قسمتی از کار در شب (۲۲ تا ۶ صبح) انجام شود، آن قسمت مشمول ۳۵٪ فوقالعاده شبکاری است و اگر مجموع ساعات کار از موظفی بیشتر باشد، اضافهکاری ۴۰٪ نیز به آن اضافه میشود. یعنی ساعات کار در بازه شب، هم شبکاری و هم اضافهکاری (در صورت مازاد بر موظفی) محاسبه میشود.
خیر. از نظر قانون، اضافهکاری برای همه کارگران (اعم از دائمی، موقت، فصلی و ساختمانی) با ضریب ۱.۴ و بر اساس مزد هر ساعت کار عادی محاسبه میشود. اما نکته مهم این است که اگر کارگر ساختمانی به صورت پروژهای یا روزمزد کار میکند، مبنای محاسبه همان مزد توافقشده روزانه یا ساعتی است.
دینگ یکی از برترین ارائه دهندههای راهکار اتوماسیون حضور و غیاب با محصولات و خدمات مرتبط آماده ارائه خدمت به شماست، در صورت لزوم با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید
[…] قانون اضافه کاری، کار در شب یا کشیک نوبت شب، حضور در جلسات، ایام تعطیل و مرخصی، مشاغل سخت و زیانآور و… از جمله مواردی هستند که بر اساس دستمزدی که به آنها تعلق میگیرد، هزینه بیمه و همچنین مالیات از آنها کسر میشود. […]