در جریان جنگ اخیر که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد، بسیاری از کسبوکارها با تعطیلیهای طولانیمدت مواجه شدند. اما در این میان، پرسش مهمی مطرح میشود: آیا کارفرما میتواند به بهانهی جنگ اخراج و یا از پرداخت حقوق شانه خالی کند؟
در این مقاله بهطور کامل قوانین را بررسی میکنیم که حقوق قانونی کارکنان در شرایط جنگی چیست و چه اقداماتی از سوی کارفرما مجاز است.
آنچه در جنگ جاری رخ داد
با شروع جنگ، بسیاری از کسبوکارها ناگزیر به تعطیلی موقت یا بلندمدت شدند. برخلاف جنگ ۱۲ روزه پیشین که دوره بحران کوتاهمدت بود، تداوم ناآرامیها، حملات پراکنده، آسیب به زیرساختهای فولاد و پتروشیمی علاوه بر مشکلات اقتصادی که از قبل نیز وجود داشت، باعث شد برخی واحدهای صنعتی، تجاری و خدماتی نتوانند به سرعت فعالیت خود را از سر بگیرند. آسیبهای مستقیم به زیرساختها، اختلال در زنجیره تامین و نگرانیهای امنیتی، موجی از تعدیل نیرو و تعلیق قراردادها را خصوصا در بخش خصوصی به دنبال داشت.
گزارشهای رسمی نشان میدهند که تنها در دو ماه نخست جنگ، بیش از ۱۴۷ هزار نفر برای دریافت مقرری بیمه بیکاری ثبتنام کردهاند که نسبت به میانگین ماهانه سال قبل، رشدی ۵۰ هزار نفری را نشان میدهد. این جهش آماری بازتاب مستقیم فشار اقتصادی ناشی از جنگ بر کارگاهها و تصمیم کارفرمایان به کاهش هزینهها از مسیر تعدیل نیرو است.
حقوق کارگر در زمان جنگ از نگاه قانون کار
بر اساس قانون کار، هیچ شرایطی به خودی خود، به کارفرما اجازه نمیدهد که قرارداد کارگر را بهصورت یکطرفه تعلیق کند یا از پرداخت حقوق شانه خالی نماید؛ مگر آنکه شرایط خاصی مطابق قانون برقرار باشد. در این شرایط، حقوق قانونی کارگر شامل موارد زیر است:
۱. مرخصی اجباری بدون حقوق
مطابق با قوانین، اگر تعطیلی کارگاه به تصمیم کارفرما بوده باشد، پرداخت حقوق در آن دوره اجباری است. مرخصی بدون حقوق، فقط با درخواست و رضایت کارگر قابل اجراست. اگر کارفرما، کارگر را بدون رضایت وی به مرخصی اجباری بفرستد یا از حقوقش کسر کند، این اقدام تخلف محسوب میشود.
مطابق ماده ۶۹ قانون کار، مرخصی استحقاقی فقط بهدرخواست کارگر تعلق میگیرد و کارفرما حق اجبار به استفاده از مرخصی یا حذف روزهای کاری را ندارد.
واکنش وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی:
وزیر کار اعلام کرده است: اگر مواردی از عدم پرداخت حقوق به خاطر شرایط اضطراری جنگ گزارش شود، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی موضوع را بررسی و رسیدگی میکند. در دولت و بخش دولتی چنین مواردی گزارش نشده، اما در بخش خصوصی گزارشهایی از کسر حقوق و تعدیل نیرو ثبت شده است و وزارت کار آمادگی پیگیری شکایات را دارد.
۲. تعلیق قرارداد به دلیل قوه قهریه
در شرایط خاص مانند جنگ یا بلایای طبیعی، ماده ۱۵ قانون کار تعلیق قرارداد کار را مجاز میداند. اما دو نکته بسیار مهم وجود دارد:
- تعلیق باید به دلیل مستقیم مانند آسیب فیزیکی کارگاه، قطع خدمات ضروری یا اعلام رسمی دولت باشد.
- پس از پایان شرایط قهریه، کارگر باید بدون نیاز به قرارداد جدید، بازگردانده شود.
همچنین در صورتی که کارگاه در معرض خطر مستقیم و جدی جانی ناشی از جنگ باشد، کارگر میتواند از حق خود برای ترک محل کار استفاده کند. این اقدام به منزله تعلیق قرارداد بر اساس قوه قهریه بوده و کارفرما مجاز نیست آن را غیبت یا ترک کار محسوب کند. در زمان تعلیق حقوق کارگر به صورت قانونی قطع میشود. نکته مهمی که وجود دارد این است که اگر انجام کار به نحوی دیگر قابل انجام باشد (خارج از محل یا بصورت دورکاری) پرداخت حقوق باید انجام شود.
نکته: در جنگ جاری، تنها آن دسته از کارگاهها که مستقیما آسیب فیزیکی دیدهاند یا به دستور رسمی دولت تعطیل شدهاند، مشمول قوه قهریه محسوب میشوند. سایر تعطیلیهای ناشی از احتیاط کارفرما یا مشکلات اقتصادی، مجوزی برای کسر حقوق یا اخراج نیست.
۳. ماده ۳۰ قانون کار و حفظ امنیت شغلی
این ماده تصریح میکند: «چنانچه به علت قوه قهریه یا حوادث غیرمترقبهای که خارج از اراده طرفین باشد، کارگاه تعطیل شود، قرارداد کار در طول مدت تعطیلی تعلیق میشود».
اما در این شرایط، باید گزارش رسمی از آسیب مستقیم به کارگاه موجود باشد. تعطیلی کلی شهر یا استان بدون آسیب به محل کار، دلیل قانونی برای تعلیق یا اخراج نیست.
اگر به دلیل شرایط جنگی یا امنیتی، کارفرما تصمیم به دورکاری، کاهش ساعت حضور یا شیفتبندی خاص بگیرد، این تصمیم بهتنهایی مجوز کاهش حقوق نیست.
مگر آنکه:
- تغییر شرایط کار با توافق کارگر باشد
- یا در قرارداد یا آییننامه داخلی پیشبینی شده باشد
در غیر این صورت، کاهش حقوق در قبال کاهش ساعت کاری، تخلف محسوب میشود.
۴. منع اخراج دستههای خاصی از کارگران در زمان جنگ
بر اساس قوانین و رویههای جاری، برخی از کارگران در شرایط بحرانی مانند جنگ از حمایت ویژه برخوردارند و اخراج آنها حتی به بهانه تعدیل نیرو ممنوع است. این گروهها عبارتند از:
- کارگران بدون قرارداد کتبی: افرادی که پیش از شروع جنگ بدون قرارداد مکتوب مشغول به کار بودهاند، در حکم نیروی دائم محسوب میشوند و قطع همکاری تنها با استعفای خود آنها امکانپذیر است.
- کارگران با تمدید ضمنی قرارداد: اگر قرارداد موقت (مثلا یکساله) در پایان اسفند به اتمام رسیده و کارگر با رضایت کارفرما به کار ادامه داده باشد، قرارداد برای یک دوره مشابه بهطور ضمنی تمدید میشود و تا پایان مدت جدید معتبر است. کارفرما حق اخراج پیش از موعد این کارگران را ندارد.
- کارگران با قرارداد آزمایشی: قراردادهایی که تحت عنوان «آزمایشی» منعقد میشوند، در قانون کار عملا قرارداد موقت هستند و کارفرما نمیتواند پیش از پایان مدت قرارداد به بهانه آزمایشی بودن، آنها را اخراج کند.
- کارآموزان جذبشده از سوی کارفرما: چنانچه تشریفات قانونی دوره کارآموزی بهدرستی طی نشده باشد یا قرارداد آموزشی به شکل صحیح تنظیم نشده باشد، کارفرما اجازه اخراج این افراد را ندارد و آنها مشمول حمایتهای قانون کار میمانند.
بنابراین اگر کارفرمایی در زمان جنگ با استناد به شرایط بحرانی، این دسته از کارگران را اخراج کند، اقدام وی غیرقانونی بوده و کارگر میتواند با مراجعه به اداره کار، حکم بازگشت به کار و دریافت حقوق معوقه را مطالبه کند.
بیمه بیکاری و حمایتهای قانونی در زمان جنگ
وقتی جنگ یا بحرانهای اضطراری باعث تعطیلی کارگاه یا اخراج کارگران میشود، یکی از مهمترین حمایتهای قانونی در دسترس کارگر، بیمه بیکاری است که این خود اهمیت بیمه کار را نشان میدهد. اما این حمایت هم شرایط خاص خود را دارد و همیشه بهصورت خودکار اعمال نمیشود.
برای دریافت مقرری بیمه بیکاری در بحرانهایی مثل جنگ، شرایط زیر باید برقرار باشد:
- بیکاری غیرارادی: کارگر به دلایل بیرونی (تعطیلی، تعدیل، تخریب محل کار) بیکار شده باشد.
- ثبت در مهلت قانونی: حداکثر تا ۳۰ روز پس از بیکاری باید به ادارات کار یا دفاتر پیشخوان برای تشکیل پرونده مراجعه شود.
- استثنای شرط سابقه ۶ ماهه: طبق ماده ۶ آییننامه اجرایی قانون بیمه بیکاری، در صورتی که بیکاری مستقیما ناشی از جنگ یا حوادث قهریه باشد، الزام حداقل ۶ ماه سابقه پرداخت حق بیمه وجود ندارد و کارگر حتی با سابقه کمتر از ۶ ماه نیز میتواند از مقرری بیمه بیکاری برخوردار شود.
جمعبندی
چکلیست کاربردی برای کارکنان در شرایط بحران :
اگر کارفرما در شرایط جنگ یا بحران:
- حقوق کارکنان را پرداخت نکرده
- مرخصی بدون حقوق اجباری اعمال کردهاست
- یا به بهانه جنگ قرارداد را فسخ کرده
کارگر میتواند:
- تمام پیامها، ابلاغها و مدارک را ذخیره کند
- ظرف حداکثر ۳۰ روز به اداره کار مراجعه کند
- درخواست بازگشت به کار یا مطالبه حقوق معوقه بدهد
- در صورت بیکاری غیرارادی، همزمان پرونده بیمه بیکاری تشکیل دهد
سوالات متداول
۱. آیا کارفرما میتواند کارگر را مجبور به مرخصی بدون حقوق کند؟
خیر. بر اساس قانون کار، مرخصی بدون حقوق فقط با درخواست خود کارگر امکانپذیر است. اگر کارفرما کارگر را به اجبار به مرخصی بدون حقوق بفرستد، این کار غیرقانونی محسوب میشود و کارگر میتواند از طریق مراجع حل اختلاف شکایت کند.
۲. اگر کارگاه به دلیل جنگ تعطیل شدهباشد، کارگر حقوق میگیرد؟
بستگی دارد. اگر تعطیلی به دستور دولت یا به دلیل خطر مستقیم (مثل تخریب، قطع خدمات عمومی) باشد، ممکن است قرارداد کار تعلیق شود. در این صورت کارفرما الزام قانونی به پرداخت حقوق ندارد؛ اما در سایر موارد، حقوق باید پرداخت شود.
۳. آیا کارگر اخراجشده در زمان جنگ میتواند بیمه بیکاری بگیرد؟
بله، اگر اخراج غیر ارادی باشد. در صورتی که کارگر بدون میل خود و به دلیل تعطیلی کارگاه یا کاهش نیرو اخراج شود، مشمول دریافت مقرری بیمه بیکاری میشود. نکته مهم این است که بر اساس ماده ۶ آییننامه بیمه بیکاری، چنانچه بیکاری ناشی از جنگ یا حوادث قهریه باشد، شرط حداقل ۶ ماه سابقه پرداخت حق بیمه الزامی نیست و کارگر حتی با سابقه کمتر نیز میتواند مقرری دریافت کند.
۴. اگر قرارداد کار تعلیق شود، پس از جنگ چه میشود؟
طبق ماده ۱۵ قانون کار، در صورت تعلیق به دلایل قوه قهریه، پس از پایان بحران، کارگر باید به محل کار بازگردد و نیازی به عقد قرارداد جدید نیست. این حق قانونی کارگر است.
۵. تکلیف قراردادهای موقت و روزمزد در زمان جنگ چه میشود؟
اگر کارگر در زمان بحران مشغول به کار بوده و تعطیلی ناشی از تصمیم کارفرما بوده است، کارفرما مکلف به پرداخت حقوق همان دوره است؛ حتی اگر قرارداد کوتاهمدت یا شفاهی باشد.
دینگ ارائه دهنده راهکار اتوماسیون حضور و غیاب
دینگ یکی از برترین ارائه دهندههای راهکار اتوماسیون حضور و غیاب با محصولات و خدمات مرتبط آماده ارائه خدمت به شماست، در صورت لزوم با کارشناسان ما در ارتباط باشید.



